woensdag 4 december 2013

Rode vos

Vorige week hadden wij een fotosessie met de kids bij Myra fotografie.
De kleertjes lagen klaar en de haren werden geknipt, Guus vond het zelfs nodig om nog een extra stukje van zijn haar te knippen.
Een dag voor de fotosessie stond Bas op met 2 ontstoken ogen. Nu er eens niemand een buil of schram had moest dat natuurlijk gebeuren.
Ik belde Myra, gebruikte oogzalf en wachtte af tot de volgende ochtend.
's Morgens kon hij al terug zijn ogen op een normale manier openen, al zagen die wel nog rood.
En dan kwam Guus uit zijn bed, helemaal vol rode stipjes... Windpokken! Als dat geen mooi voorbeeld van Murphy is! Het viel nog redelijk goed mee in zijn gezicht dus we besloten om de fotosessie toch te laten doorgaan en zullen daar later nog wel vaak aan terugdenken als we die foto's bekijken.
Vicky, de fotografe, was enorm lief, rustig en geduldig met onze drie zonen. Want blijkbaar is dat toch niet zo evident om drie jongens van die leeftijden te fotograferen. Maar ja, ze hebben natuurlijk al wel wat modellenervaring ;-)

Guus bleef dus een weekje thuis en mocht wat helpen met de spulletjes voor de kerstmarkt. Zo maakte ik ook vossenmutsen, en Guus vond dat hij er ook eentje moest krijgen. De sjaal maakte ik er nog snel bij maar op de kerstmarkt zullen enkel de mutsen te koop zijn. Leuke vossensjaals kan je bij mijn kraamgenoot vinden.

Deze week werd ook de winnaar van de salopette getrokken, het werd nummertje 13. Proficiat Katrien, je pakje is onderweg!


zaterdag 30 november 2013

De mékekast

Méke noem ik ze, mijn meter, mijn oma en degene die mij de naaikriebels doorgaf. En dat is niet het enige wat ze mij doorgaf, ook haar overbezorgdheid, haar rustige karakter, en haar droge vel schonk ze mij .
Het is echt een crème van een oma, mijn méke!
Ze heeft ook nog een ander trekje (dat ik niet erfde), ze kan namelijk niets weggooien. Haar enorme garage deed vroeger dienst als winkel om tomaten te verkopen, want jarenlang werkte méke samen met bompa keihard in de serre. Maar nu dient die garage om alles in te verzamelen wat ze niet over haar hart krijgt om weg te gooien.
Zo stond daar ook haar oude keukenkast, die kocht ze ongeveer 50 jaar geleden toen ze net getrouwd was.
Ik was al zo lang zo zot van die kast en vroeg of ik ze niet mocht hebben voor in mijn naaikamer. Natuurlijk kon ze geen nee zeggen tegen haar enige kleindochter, en de kast werd ingeladen.

Maar toen moest die kast  nog boven geraken, 2 verdiepingen hoog en dus ook 2 trappen.
Trap één gaat gewoon rechtdoor en was geen enkel probleem, maar trap twee was een andere zaak.
Na veel gevloek, geketter en verwijten over wat voor ideeën ik altijd in mijn hoofd haal gaven we het op. Het onderste deel van de kast was onmogelijk voorbij de draaitrap te krijgen (zelfs niet met de poten eraf, de achterwand eruit en mijn pasgeschilderde muren helemaal geschaafd).

Ik vond het zo spijtig dat ik toch besloot het onderste deel van de kast in Boris zijn kamer te zetten en het bovenste deel in mijn naaikamer. Ik verfde 2 Ikeakastjes ongeveer in dezelfde kleur om eronder te zetten.
Ik content, de oma content, den Boris content en de vent content dat ik het toch niet eerst nog eens langs buiten door het raam wou proberen.
En wie weet geraken de twee stukken ooit nog terug verenigd, in het huis van mijn kleinkinderen of zo, binnen een jaar of 50.




Ondertussen werd er hier ook heel hard gewerkt, voor de (ver)wondermarkt vorige week en voor de kerstmarkt in Wakkerzeel, waar ik samen met Mamasaartje een kraampje deel.
Allen daarheen zou ik zeggen!






zaterdag 9 november 2013

Recyclageslaapzak

Er werd mij gevraagd om van een lievelingskleedje (dat vaak gedragen werd tijdens de zwangerschap) iets te maken voor de baby's.
Natuurlijk, ik zie een uitdaging altijd wel zitten!
Het plan was een slaapzakje, de eerste keer voor mij. Ik tekende een patroon over van een bestaande slaapzak, dat lukte mij nog. Maar daarna liep het niet echt zoals gepland.
De stof van het kleedje was heel fijn, rafelde enorm en was dus absoluut niet makkelijk om mee te werken. Na enkele keren alles opnieuw los te maken omdat ik de wattine er verkeerd in stak moest er overlockt worden, en toen ging het helemaal fout! Ik ging gewoon met mijn overlockmes door de bovenkant van de slaapzak!
Na mezelf serieus vervloekt te hebben probeerde ik een oplossing te zoeken.
Een nieuwe slaapzak maken was geen optie, ah nee, want dan zat dat kleedje er niet meer in.
Ik stikte er dus een beetje paspel tussen en probeerde het zo goed mogelijk te herstellen.
Lesje geleerd, opletten met de overlock en nooit meer iemand zijn lievelingskleedjes kapotknippen.

 
En daarna moest ik even iets doen waar ik mezelf wel in vertrouw omdat ik ze ook al heel vaak heb gemaakt, kruippakjes!


maandag 28 oktober 2013

Salopette voor Syrië

Vorige week maakte ik voor Boris een salopette met koekjesknopen, deze week werd het er eentje met vogelhuisjes. Niet voor Boris, maar misschien wel voor uw kleine bengel.
Deze salopette wordt namelijk verloot voor het goede doel.
Heb jij dus een zoon of dochter van 12 tot 18 maanden (en ik denk zelfs dat het tot 2 jaar kan) en wil je graag een kleine bijdrage doen om de kinderen in Syrië te helpen, kijk dan snel hier.






Stof: De Stoffenkamer
Knoopjes: Hexagoon
Paspel: Hexagoon

woensdag 23 oktober 2013

Koekjesknopen

Vorige week ging ik nog eens langs Hexagoon, helemaal alleen, zonder kleine kinderhandjes die overal kunnen aanzitten.
Ik denk dat ik er meer dan een uur rondsnuisterde, ongelofelijk wat je daar in al die schuifjes kan vinden. En volgens mij heb ik nog lang niet alles gezien, er liggen daar nog veel schatten om te ontdekken. Eén van mijn vondsten waren twee koekjesknopen, die kon ik absoluut niet laten liggen.
Ik gebruikte ze meteen om een salopette te maken voor Boris. Ik zocht tussen mijn stapel winterstoffen en vond nog een leuke ribfluweel waar de knoopjes mooi bij gingen.
Hij is er schattig mee, niet?
En dat huisje? Dat kreeg ik als kind van mijn tante cadeau, en ik moet zeggen dat de jongens daar alle drie nog graag mee spelen!







 



Patroon: Playsuit Oliver-S
Knopen: Hexagoon
Stof: Pauli

zaterdag 19 oktober 2013

Hoera!

Hoera! Gisteren was de eerste keer sinds lange tijd dat we nog eens op vrijdagavond rustig met zijn allen samen konden aperitieven. Meestal is de papa gewoon te laat thuis en liggen de kids al in bed of moest ik naar een Tupperware, een Rivella avond of naar ons lokale naaiclubje. Allemaal heel gezellig, maar het is toch ook eens fijn om gewoon samen thuis te zijn.
Aan die gezelligheid kwam snel een eind toen Boris besloot om zijn volledige maaginhoud te ledigen. Bas dook al kokhalzend weg en het scheelde niet veel of hij deed gewoon mee met zijn kleine broer.
Guus vond het allemaal wel interessant en kwam even mee bestuderen wat Boris die dag allemaal gegeten had. Grappig hoe verschillend ze toch zijn.
Bas kreeg dit weekend van zijn meester het fototoestel mee naar huis, ze moeten het hele weekend foto's nemen van wat ze allemaal doen en kunnen daar dan over vertellen. Een beetje als voorbereiding op spreekbeurten, en de meester heeft gezegd dat ze van alles wat ze willen foto's mogen trekken.
Het spijt mij meester, maar gisteren werden er vooral foto's genomen van overvolle pampers, vandaag van beestjes in de tuin en broers die rare snoeten trekken, ik ben benieuwd wat er daarover allemaal verteld zal worden.
Vandaag ging Bas naar het verjaardagsfeestje van Marthe, ik vroeg hem vanmorgen wat we voor haar gingen kopen.
Zeer teleurgesteld klonk het: 'Hoe, ga jij niks maken? Ik denk dat ze een kleedje wel leuk zou vinden'
Voor een kleedje was er geen tijd meer, maar ik maakte een ritstasje met haar naam erop en we staken er enkele zelfgemaakte speldjes, een hangertje en een ring in.
Hoera dus, ook voor Marthe!





maandag 14 oktober 2013

Een beetje warmte

Zoals jullie hier al konden lezen vierden wij op 28 september een groot feest, de verjaardag van Bas en het doopfeest van Boris.
Wat we toen nog niet wisten was dat een andere mama en papa op diezelfde dag afscheid moesten nemen van hun kleine Basje, een heel klein, mooi en dapper ventje van amper een maand oud. Ik krijg er nog steeds tranen van in mijn ogen en vaak rollen ze ook over mijn wangen, het leven kan toch zo oneerlijk zijn.
Ik wou de mama en papa toch een beetje warmte brengen en maakte een warmtekussentje in de vorm van een wolk, omdat mijn Bas zei: 'Kleine Bas zal zeker een hele mooie ster worden mama'.
Wij zullen vanaf nu ook iedere verjaardag van Bas eens naar die prachtige ster kijken.

Ik maakte eerder al eens een warmtekussen met kersepitten, en wou nu eens rogge gebruiken omdat dat toch zachter is. Maar de madam van de plaatselijke Aveve raadde mij gewone tarwe aan. 
Ik kocht meteen een grote zak en maakte voor de jongens ook een kussentje.
Bas ging voor de robot, Guus wou een auto en ikzelf koos voor Boris kleurrige vogeltjesstof.


dinsdag 8 oktober 2013

Als hij een zij was geweest

Als hij een zij was geweest, dan was dit een kleedje voor hem (haar).
Maar nu zullen we het maar cadeau geven aan een klein meisje zeker?
De zoon voelt zich ondertussen al veel beter en wou wel even model zijn voor het jurkje.




 
Vorige week wonnen we bij Mamarina een heel erg leuke speelzak voor kleine ontdekkers, de zak was zelfs gevuld met allerlei leuke spulletjes en er zaten nog een heleboel extra cadeautjes bij.
De jongens vonden het reuzeleuk en gingen meteen op ontdekking!
Bedankt Marina, voor de leuke spulletjes en veel geluk nog met het boek!
 



 
 

zaterdag 5 oktober 2013

Gedoopt

Ik had vandaag op het doopfeest van nichtje Kaat moeten zijn, maar ik bleef thuis met een ziek Borisje.
Vorige week kreeg hij een longontsteking, hij nam al enkele dagen antibiotica maar de koorts bleef rond de 40 graden. Ik heb dus met hem wat tijd in het ziekenhuis doorgebracht, hij kreeg extra zuurstof en het bloed werd onderzocht. Blijkt het een virale longontsteking te zijn waar de antibiotica niet voor helpt en hij zelf moet tegen vechten.
De papa zat op een congres in Parijs maar kon gelukkig snel terugkomen om de twee andere zonen op te vangen, en natuurlijk konden we ook rekenen op mijn schoonouders die altijd klaarstaan als we in de problemen zitten.
Gisteren steeg de koorts nog tot 41 graden, vandaag een klein beetje minder. Ik hoop dat hij nu zijn piek heeft gehad en het morgen weer wat beter gaat.

Vorige week vierden we Boris zijn doopfeest, en vandaag was het nichtje Kaat haar feest! Ik maakte een kleedje en mocht voor de eerste keer op zoek naar een poppenwagen.
Het werd een roze houten poppenloopwagen met witte stippen, echt leuk!



 En dan nog enkele sfeerbeelden van Boris zijn doopfeest en 'the making of' het doopkaartje.