woensdag 29 oktober 2014

Cananada

Ongeveer 3 maanden geleden verhuisden mijn schoonbroer, schoonzus en mijn petekind naar het verre Cananada (volgens Vic).
Ze wonen daar op het prachtige Prince Edward Island en ondertussen vonden ze er een leuk huis (met een porch), vlakbij Charlottetown.
Aangezien het een eiland is hebben ze ook de zee en het strand vlakbij, het is er prachtig en rustig.
Mijn petekind gaat naar de preschool en kent al een aantal engelse woorden.
Ze worden hier gemist en we kijken al uit naar kerst want dan komen ze enkele weken naar België.
De reden waarom ze naar daar verhuisden is omdat mijn schoonbroer er werk vond, hij gaat er vaccins ontwikkelen om zalmen in te enten.

En vandaag is hij jarig!
Toen ik dit zalmenstofje zag moest ik daar gewoon iets van maken.
Ik dacht eerst aan een hemd, maar dat was er misschien een beetje over, ik vind zalmen eigenlijk lelijke vissen. Het werd een ovenwant, voor al hun ovenschotels met zalm ;-)
Mijn petekind kreeg een sweater met beren, want de winter komt eraan en daar hoort veel sneeuw bij in Canada.
Happy birthday Sam!








Stofje zalmen: Bambiblauw
Stofje beren: De stoffenkamer

donderdag 23 oktober 2014

De klasfoto, de lelijke broek en het hemd

'Wauw, is dat speciaal voor de fotograaf?' hoorde ik de juf maandagochtend tegen een meisje zeggen aan de schoolpoort.
Lap, vergeten!
Wat heb ik mijn kinderen deze morgen aangedaan?
Ok, allebei een jeans en een trui, valt nog mee.
Als ze die nu maar niet uit doen voor de foto, want de t-shirts die ze aanhebben zien er nogal afgewassen uit.
Waarom kijk ik 's morgens toch niet gewoon even in het boekje of de agenda?
Soit, er was niks meer aan te doen.

Na schooltijd ging ik de jongens terug oppikken.
Guus komt afgelopen met een lelijke jeans waar ook een mega gat inzit.
'Ik had pipi gedaan in mijn broek mama, en mocht een broek van de school aan'
Help!
'Ja, en hij staat zo op de foto' stelde Bas mij gerust.
Nog nooit had hij een ongeluk dit schooljaar (daarom stak er ook geen reservebroek meer in zijn boekentas), Murphy zeker?

De mensen zullen zeggen, 'amai, die dat daar die kleertjes maakt stuurt hare kleine met een gat in zijn broek naar school, schone reclame!'
Ik wacht dus bang af, en hoop toch een beetje dat hij achter een ander kindje staat of zo...

Maar allé, vorige week maakte ik een hemdje voor ons neefje Daan en Guus mocht dat even showen.










zaterdag 18 oktober 2014

Het poppenkind

Een tijdje geleden vierden we de tweede verjaardag van ons nichtje Kaat.

Als jongensmoeder altijd een vreemde zone in de speelgoedwinkel, de meisjesafdeling.
Al die roze popjes, poppenkleertjes en andere mini-mama spullen zoals buggy's en zelfs draagzakken! Echt ongelofelijk wat er allemaal bestaat voor de kleine poppenmoeders.

Het plan was om een tricot jurkje te maken voor ons nichtje en wat is er dan leuker als een poppenkind met hetzelfde jurkje als haar moeder?




Stof: de stoffenkamer

vrijdag 26 september 2014

Over de zoon en de poppenhoek

Vier werd hij al, mijne middelste zoon.
Ik kan mij zijn geboorteverhaal nog herinneren alsof het gisteren was, de tijd vliegt!
Ondertussen is Guus nog altijd een even lief, vrolijk en zacht ventje. Nog steeds mijn grootste knuffelaar en ook wel heel gevoelig. Zo weende hij vorige week een ganse avond omdat een vriendje uit zijn klas had gezegd dat hij zijn vriend niet meer wou zijn, mijn hart brak!
Een mama van een meisje uit de klas kwam mij laatst vertellen dat ze zo blij was dat haar dochter met een gevoelige jongen als Guus speelt en niet met zo één van die wilde jongens.
Want in tegenstelling tot zijn oudere broer speelt Guus wel graag met de meisjes.

Toen ik hem vroeg wat hij graag wou voor zijn verjaardag antwoorde hij: 'een poppenhoek', tja dat is zowat het enige dat we hier nog niet hadden.
Dus ik naar Ikea, een poppenbed gekocht, gevloekt omdat de vijzen langer waren dan de gaten diep, er andere vijzen doorgeboord, een dekentje en kussen gestikt en mijn oude popje haar roze pyama vervangen door een nieuwe.
Missie geslaagd, het kind was blij en de kleine broer ook!

 
  





Op school werd er gevierd met cakejes die we samen maakten, Guus mocht vandaag de helper zijn en werd door de juf mooi geschminkt als een tijger. Hij had genoten van al die aandacht!


Vorige woensdag vierden we zijn feestje voor zijn vriendjes, hij wou een superheldenfeest dus ik kocht enkele goedkope t-shirts, verknipte ze en zette er voor elk kind zijn eigen letter op, ook een groot succes!



<a href="http://www.bloglovin.com/blog/5317547/?claim=g9qrhaq4bj9">Follow my blog with Bloglovin</a>

zondag 14 september 2014

Beestige truitjes

Een toppertje is het, de leather sweater uit de nieuwe La Maison Victor!

Zoveel combinaties mogelijk, spelen met kleurtjes en verschillende stoffen, restjes verwerken voor de schouderstukjes en nog een makkelijk patroontje ook!
Ik maakte dus meteen voor elke zoon een exemplaar.
Voor de oudste werden het wasberen met petrolkleurige ribfluweel in de schouderstukjes, voor de middelste vossen met roestbruine ribfluweel in de schouderstukken en voor de jongste eekhoorns met orange nicky velours in de schouderstukjes.

Al zeg ik het zelf, ik vind ze schitterend (de truitjes en mijn kroost)!
Gisteren gingen we met z'n allen naar het bos om enkele beestige foto's te maken van de nieuwe truitjes. (Sorry voor de overload aan foto's, maar ik kon écht niet kiezen)




















vrijdag 27 juni 2014

Over juffen en de meester

Vandaag zetten wij zoals velen onder jullie de juffen en meesters in de bloemetjes. 

Laten we beginnen met de meester van Bas, meester Ruben van het eerste leerjaar.
Ik heb ergens gelezen dat het goed is voor jongens om meesters te hebben, mannelijke rolmodellen (buiten de papa) zijn nodig en goed voor de ontwikkeling van kleine jongens.
Ik ging dit jaar regelmatig mee op uitstap met het eerste leerjaar en zag toen waarom ze allemaal zo fan zijn van hun meester. Hij kan zich helemaal inleven in hun wereld, mee het zotteke uithangen, grapjes maken en vooral ook veel wijsmaken (en ze geloven dat ook allemaal!). Dat hij speciale achteruitkijklenzen heeft bijvoorbeeld, uit de chinese winkel in Antwerpen, geweldig!
De laatste week was nog een erg drukke voor Bas, gaan slapen op school, sportdag, schoolreis, verjaardagsfeestjes, het kon niet op. Maar genoten heeft hij absoluut dit schooljaar!

Voor de meester die mijn oudste zoon leerde lezen en schrijven vond ik een zeer toepasselijke stof en aangezien hij ook een grote voetbalfan is gebruikte ik ook rood-geel, de kleuren van KV Mechelen.

Een leeg mandje afgeven is natuurlijk maar niks, gelukkig vond ik inspiratie bij haar en maakte Duvel-etiketten van Bas.





























Op woensdag bleef de meester altijd een dagje thuis om voor zijn eigen kindjes te zorgen, en dan nam juf Veerle het over. Ik vond dat zij ook een cadeautje verdiende en maakte voor haar een kersenpitkussen in een vrolijk stofje, omdat ze zelf altijd zo vrolijk is!


Guus rondde zijn eerste volledige schooljaar af in de eerste kleuterklas. Voor de kerstvakantie nam hij afscheid van 'zijn' juf Tinneke, waar hij nog steeds mee wil trouwen.
Daarna namen juf Jessica en juf Julie het over, ook 2 hele leuke juffen waar hij een superfijne tijd mee heeft beleefd!
Ze werden toevallig allebei vorig jaar mama van een dochter, dus bij gebrek aan inspiratie voor een juffencadeau maakte ik 2 schattige jurkjes voor hun dochters. Ik hoop dat ze daar even gelukkig mee zullen zijn!


En dan nu, vakantie!!! Geniet ervan allemaal!

vrijdag 13 juni 2014

Mijn

Onze jongste zoon is in de periode waar alles van hem is. 'Mijn' is een woordje dat hier nogal vaak valt de laatste tijd. Met twee oudere broers moet hij natuurlijk constant in de verdediging gaan, want de periode van iets uit zijn handen te trekken en er snel iets nieuws in te stoppen is voorbij.
Boris laat zich niet kennen tussen al dat geweld, als er iets afgenomen wordt schreeuwt hij boos 'mijn', en soms kunnen de grote broers het speeltje ook naar hun hoofd gegooid krijgen.
Als we foto's benoemen van ons gezin kan hij al goed mama, papa, Bas, Guus en 'mijn'. Hij zegt niet 'Boris' of 'ik' tegen zichzelf maar 'mijn', grappig hoor!

Ik maakte de laatste tijd heel wat spullen voor 'mijn', hier zie je ze eens op een rijtje.
Laten we beginnen met de patronen uit La Maison Victor.

De Harlequin jurk maakte ik in tricotcoupons van het stoffenspektakel, ik nam daarvoor een maatje kleiner dan normaal en versmalde de mouwen.



De Sunnypants maakte ik een keertje in een Fragiletricot van bij Mondepot, en een keertje in katoen van bij Liesellove. Voor de versie in tricot neem je best een maatje kleiner dan gewoonlijk, voor de katoen is dat niet nodig.



Dan maakte ik nog een rokje, ook met een stofje van Mondepot.


En tot slot nog 2 jurkjes die ik vorig jaar al maakte, maar denk ik nog niet heb getoond.
Ik denk dat het allebei patroontjes uit de knipmode waren, maar ben echt niet zeker uit dewelke.