zondag 25 januari 2015

Onze bompa

Ik maakte nog eens een jurk voor mezelf.
Meestal doe ik dat om ergens te gaan feesten, op een trouw of een verjaardag.
Nu is dat anders... Deze jurk zal ik dragen op de begrafenis van mijn bompa.

Ik bracht mijn ganse jeugd door bij mijn bompa en méke.
We woonden naast elkaar, in een klein straatje waar maar twee huizen staan, tussen de velden.
Mijn bompa was in het dorp bekend als 'den tomatenboer', hij had grote serres en kweekte daarin tomaten en selder.

Na zijn actieve loopbaan maakte hij van tuinieren en groentekweken zijn hobby, zijn passie. 
Hij kweekte niet alleen meer tomaten en selder, maar ook asperges, druiven, paprika’s, bonen, kiwi’s en ook prachtige bloemen voor zijn Roza. 
Mijn méke kende hem al meer dan 65 jaar, hij was haar buurjongen. Toen ze als kind melk ging halen op de boerderij van zijn ouders deed ze dat altijd 's morgens rond 7u want toen kwam hij net van het veld met zijn boerenpaard Jeanne. 
Ik had het geluk te mogen opgroeien in die vrijheid, tussen de bloemen en planten en prachtige natuur. Hij gaf ons die vrijheid, liet ons kampen bouwen in de serres, we mochten met de tractor rijden, zochten coloradokevers tussen de 'patatten' en mochten zelfs met zijn loodjesgeweer schieten.
Een prachtige jeugd beleefde ik daar!

Ik moest hem altijd gaan zoeken in de tuin (van 2 hectare) of in zijn serres, enkel als het echt stormde of als hij moest komen eten zat hij binnen.
Tot hij kanker kreeg en daardoor flauwviel, en plots niets meer kon. Die sterke hardwerkende en vrije mens moest nu een ganse dag in de zetel zitten en vond dat vreselijk. 
Hij kreeg de diagnose dat hij ongeneeslijk ziek was.
We vierden zijn 81ste verjaardag vorige maand nog thuis en vlak daarna was het niet meer mogelijk hem thuis te verzorgen en moest hij naar de palliatieve afdeling.
Echt waar, palliatieve zorg is prachtig! Een ongelofelijke job hebben die verpleegsters en verplegers.
Ze maken de laatste dagen van iemands leven zo comfortabel mogelijk en kunnen echt iets betekenen in iemands laatste dagen. Niet alleen voor bompa, maar ook voor ons waren ze ongelofelijk in de weer. Altijd vragen hoe het met je gaat, een theetje maken, je veel uitleg geven en ondersteunen. 
Stuk voor stuk prachtige mensen!
We mochten hem samen begeleiden in zijn laatste levensdagen, het was een grote vreugde dat nog voor hem te kunnen doen.
Hij genoot van onze aanwezigheid en zelfs toen hij zijn ogen bijna niet meer openkreeg probeerde hij toch nog een glimlach op zijn gezicht te toveren toen hij mijn kindjes zag, want hij zag ze toch zo graag!
Bompa was al dagen aan het vechten en mijn méke en mama zijn dag en nacht bij hem gebleven. 
Hij vocht omdat hij zo graag bij haar wou blijven, en pas toen mijn méke hem zei 'je mag gaan, ik kan het wel alleen' is hij vertrokken. 
Een enorme troost voor haar, haar woorden waren nog niet koud of hij was weg, ongelofelijk. 

En dinsdag nemen we samen afscheid van mijn bompa, een prachtmens die voortleeft in ons hart!






Stof: Liesellove


18 opmerkingen:

  1. Ik hoop dat je kracht haalt uit die mooie herinneringen... Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sterkte kendis. Mooi eerbetoon x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie herinneringen ... veel sterkte met dit verlies

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtige woorden, herinneringen om te koesteren...heel veel sterkte x

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wow, ik krijg kippevel van je woorden. Veel moed gewenst! Je woorden en zijn foto laten een prachtig mens zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Veel sterkte! Wat een mooie mens, was je bompa! Ik ben er zeker van dat jullie nog vaak aan hem zullen denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. uit het diepst van mijn hart, veel sterkte en een dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Koester alle mooie momenten, pas als die verdwijnen, is je grootvader echt weg. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel veel sterkte, je hebt het prachtig beschreven..

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jammer dat de jurk niet voor een feestelijke dag is, maar wel heel mooi dat je speciaal eentje maakte voor je bompa. Uit je tekst voel ik de warme herinneringen zo doorschemeren. Blijven koesteren en veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Een krachtige bezige man zien aftakelen is vreselijk. Ik herken het. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. het klinkt als een heerlijke opa ...herinneringen om te koesteren....
    hij zou fier geweest zijn op die knappe jurk ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Mooie ode aan je opa, kendis. Je verhaal lijkt helemaal op het mijne. Ook ik woonde zo goed als bij mijn grootouders, moest "va" gaan zoeken in zijn moestuin en maakte uiteindelijk zijn laatste dagen mee op palliatieve. Ik troost me met de gedachte dat hij Ella nog heeft mogen leren kennen, zo fier dat hij was. Dat zal bij jou wellicht niet anders zijn. Ik wens je veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Prachtig verhaal en prachtig kleedje.
    Ik wens jullie heel veel sterkte in deze moeilijke dagen.
    Ik herken mezelf ook wel in je verhaal. Mijn broer en ik zijn op dezelfde manier opgegroeid. Op het veld, in het groen tussen graan en maïs, tussen aardappelen en witloof. De vrijheid van een ongelooflijk grote tuin als speelterrein...
    Je hebt alvast je prachtige herinneringen!

    BeantwoordenVerwijderen